Χριστός Ανέστη- (Πέτρος Γαϊτάνος)

Τα Εθνικά Δάνεια της Επανάστασης του 1821

Του Αθ. Φωτόπουλου

Πώς και από ποιους επιχειρήθηκε η χειραγώγηση του Αγώνα και με ποιο τρόπο τέθηκαν τα θεμέλια για την μελλοντική ολοκληρωτική εξάρτηση της νεοσύστατης Ελλάδος από τα μεγάλα συμφέροντα…

Η Επανάσταση του 1821, ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας που οδήγησε στην εθνική μας ανεξαρτησία ύστερα από εκατόμβες θυσιών και ποταμούς αίματος, ξεκίνησε με μεγάλο ενθουσιασμό και μεγάλες προσδοκίες. Με αληθινή κατάπληξη έβλεπαν οι Ευρωπαίοι τους Έλληνες να μάχονται «για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία», μέσα σ’ ένα διεθνές πολιτικό κλίμα που όχι μόνο δεν ήταν ευνοϊκό, αλλά ήταν σαφώς εχθρικό ή, στην καλύτερη περίπτωση, αντίθετο ή υποκριτικά «ουδέτερο». Αλλά οι επαναστατικοί αγώνες { όπως άλλωστε και κάθε είδους αγώνας } δεν κερδίζονται μόνο με την αυτοθυσία και τον ενθουσιασμό, αλλά απαιτείται και η συνδρομή άλλων παραγόντων, όπως η διπλωματία και η ύπαρξη υλικής υποστήριξης. Εδώ θα εξετάσουμε τις προσπάθειες που έγιναν για την ενίσχυση του Αγώνα μέσω δανείων, πράγμα που θα αποκαλύψει πολύ από το σκοτεινό παρασκήνιο της εποχής.

Όσον αφορά λοιπόν το δεύτερο, είναι γνωστό ότι η Φιλική Εταιρεία δεν πρόσφερε σχεδόν τίποτα, ενώ οι προσφορές των ευπορότερων εξαντλήθηκαν νωρίς. Τα λάφυρα και οι ποικίλες λείες ανακούφιζαν προσωρινά τους αγωνιστές, όχι όμως τόσο την ηγεσία του επαναστατημένου έθνους, η οποία έστρεψε τα βλέμματά της προς πιστωτικούς οίκους του εξωτερικού και μερίμνησε για τη σύναψη δανείων.

Οι πρώτες απόπειρες για δάνειο

Ήδη από το Νοέμβριο του 1821, η τοπική εξουσία της Ανατολικής Στερεάς “ Άρειος Πάγος “, έστειλε στη Γερμανία τον Θεοχάρη Κεφαλά και τον Χ. Δροσινό για να διαπραγματευθούν δάνειο 150.000 φλορινίων. Ο φιλέλληνας καθηγητής στο Μόναχο Ειρηναίος Θείρσιος είχε υποδείξει με επιστολή του ότι θα μπορούσαν να βρεθούν χρήματα στη Γερμανία, γι’ αυτό κι αποφασίστηκε η αποστολή των δύο ανωτέρω, οι οποίοι επέστρεψαν στο τέλος του 1822, έχοντας συνομολογήσει δύο δάνεια: ένα στη Ζυρίχη { 40.000 φλορίνια } κι ένα στη Μασσαλία { 62.000 φλορίνια }. Δεν ξέρουμε αν έφερε χρήματα ο Κεφάλας στην Κυβέρνηση, η οποία εντούτοις επικύρωσε την οφειλή! Παραγγέλθηκαν έτσι δύο κανόνια και άλλα στρατιωτικά είδη που δεν έφτασαν ποτέ στην Ελλάδα και εξοπλίστηκε ένα στρατιωτικό σώμα Γερμανών φιλελλήνων που ήρθε στην Ελλάδα, αλλά δεν κατέστη δυνατόν να μισθοδοτηθεί αφού το δάνειο δεν δώθηκε! Εδώ ακριβώς αρχίζει η εμπλοκή στο θέμα αυτό των μυστικών εταιρειών και ταγμάτων: τα νεοσυσταθέντα φιλελληνικά κομιτάτα της Ευρώπης έχουν ουσιαστικά τέτοια προέλευση. Όπως γράφει ο Κυρ. Σιμόπουλος σχετικά με τα συγκεκριμένα δάνεια, τα γερμανοελβετικά φιλελληνικά κομιτάτα συμψήφισαν τις δαπάνες του εξοπλισμού και της αποστολής αυτής της “ λεγεώνας “ με το δάνειο των 150.000 φλορινίων και ζητούσαν επιπλέον και την επιστροφή του με τόκο! Οι « φιλέλληνες » των γερμανοελβετικών Κομιτάτων αγόρασαν άχρηστα τουφέκια, κάτι που διαπιστώθηκε όταν εμφανίστηκαν οι εθελοντές της « Λεγεώνας » στην Ύδρα. Οι ξένοι θέλησαν να επιδείξουν τη στρατιωτική τους πείρα με μια χαιρετιστήρια ομοβροντία, αλλά όταν ο διοικητής έδωσε το παράγγελμα « πυρ », τα τουφέκια δεν πήραν φωτιά γιατί, όπως αφηγείται ο αυτόπτης Heinrich Kiefer, ήταν σκουριασμένα { υπό τους καγχασμούς των Υδραίων!!! }.

Το 1822 και επ’ ευκαιρία τον Συνεδρίου των Ευρωπαίων ηγεμόνων στη Βερόνα της Ιταλίας, στάλθηκε εκεί ελληνική επιτροπή αποτελούμενη από τους Παλαιών Πατρών Γερμανό και Ανδρέα Μεταξά, με συνοδό το Γάλλο φιλέλληνα ναύαρχο Φίλιππο Ζουρνταίν. Με εξουσιοδότηση του Μεταξά, ο Ζουρνταίν προσπάθησε να βρει πιστωτές και τους βρήκε στο πρόσωπο των πληρεξουσίων του Τάγματος των Ιπποτών του Aγίου Ιωάννου της Ιερουσαλήμ, στο οποίο ανήκε και ο ίδιος! Οι Ιωαννίτες, μέλη ενός θρησκευτικού ιπποτικού τάγματος { από το έτος 1309 } που δεν διέθετε εδαφικές κτήσεις, πρόσφεραν τη μεσολάβηση τους για τη σύναψη δανείου 10 εκατομμυρίων επ’ ονόματι της ελληνικής κυβέρνησης, με τον όρο να τους δίνονταν τα νησιά Ρόδος, Κάρπαθος, Αστυπάλαια, Σύρος και Οινούσες { της νοτιοδυτικής Πελοποννήσου } μετά την απελευθέρωση τους. Προσωρινά όμως ζητούσαν να εγκατασταθούν στη Σύρο και τις Οινούσες, που και αποτελούσαν πλέον «τελείαν ιδιοκτησίαν και κυριαρχίαν του Τάγματος». Ο Φ. Ζουρνταίν έκρινε { αφελώς ή υστεροβούλως } την πρόταση ως συμφέρουσα τους Έλληνες, αφού εκτός των χρημάτων θ’ αποκτούσαν και ισχυρούς φίλους στην Ευρώπη, που θα προωθούσαν τις εθνικές τους επιδιώξεις. Αλλά και οι Έλληνες του εξωτερικού, όπως ο Παν. Κοδρικάς, ο Α. Βογορίδης και ο μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας Ιγνάτιος συνέστησαν αποδοχή της πρότασης των Ιωαννιτών. Όμως όπως ήταν αναμενόμενο, η Προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδος την απέρριψε χωρίς άλλη συζήτηση. Έγιναν κι άλλες απόπειρες σύναψης δανείου, όμως ήταν ασήμαντες. Μόνο μία, του Άγγλου Ρούμπενταλ, συζητήθηκε. Δίνονταν 40 εκατομμύρια γρόσια με τιμή έκδοσης 50% και τόκο 6%, το δε τοκοχρεολύσιο θα εισέπρατταν αυτοπροσώπως Άγγλοι από τις εθνικές προσόδους. Όμως η Αγγλία ήταν τότε ύποπτη στα μάτια των επαναστατών και καθετί που προερχόταν από αυτή θεωρείτο ύποπτο, ακόμη και οι προσφορές των Άγγλων φιλελλήνων.

Το πρώτο δάνειο 1824

Το Τάγμα των Ιωαννιτών Ιπποτών { ή της Μάλτας } είναι γνωστό ότι ήταν άμεσα εξαρτώμενο από το Βατικανό. Αντιπροσώπευε έτσι την αντίπαλη δύναμη αυτού που απέβησαν τελικά οι περίφημοι Ναϊτες Ιππότες, αφού από τους δεύτερους { και με έδρα την Αγγλία… } προήλθε ο σύγχρονος Τεκτονισμός. Φαίνεται λοιπόν ότι οι Έλληνες προσπάθησαν να αποφύγουν κάθε εξάρτηση…

Ωστόσο, οι οικονομικές ανάγκες ήταν πιεστικές και μόνο ένα μεγάλο εξωτερικό δάνειο θα βοηθούσε στην αντιμετώπιση των άμεσων αναγκών. Το 1823 διορίστηκε η επιτροπή του δανείου, αποτελούμενη από τον Ανδρέα Λουριώτη, σημαίνοντα απόστολο της Φιλικής Εταιρείας, τον Ι. Ορλάνδο και τον Ι. Ζαΐμη. Κατά τις οδηγίες του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, έπρεπε να συνάψουν εμπορικές και πολιτικές σχέσεις με τη Αγγλία, αλλά να φαίνεται ότι μοναδικός σκοπός τους ήταν η σύναψη του δανείου. Τον Νοέμβριο του 1823 συνάντησαν στην Κεφαλονιά τον Λόρδο Byron και συζήτησαν μαζί του το θέμα του δανείου. ‘Οταν έφτασαν στο Λονδίνο { 14/20 Ιανουαρίου 1824 } διαπίστωσαν ότι υπήρχε δυσμενές κλίμα απέναντι στους Έλληνες. Κυρίως καταφέρονταν εναντίον των Ελλήνων οι εμπορικοί αντίπαλοι τους στην Ανατολή, Φραγκολεβαντίνοι και Εβραίοι, που οικονομικά συμφέροντα τους ωθούσαν σε συνεργασία με τους Τούρκους. Τα μέλη της Επιτροπής ήρθαν σε απευθείας επαφή με τον Άγγλο υπουργό G. Canning και τη Φιλελληνική Επιτροπή – το περίφημο Φιλελληνικό Κομιτάτο – του Λονδίνου. Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι τα φιλελληνικά κομιτάτα της Αγγλίας και της Γαλλίας δεν είχαν λαϊκή βάση και ιδεολογία. Αντιθέτως, δημιουργήθηκαν από τις κυβερνήσεις με αποκλειστικό σκοπό να υπονομεύσουν και να κατευθύνουν την Επανάσταση. Λειτούργησαν εξ αρχής ως εξαρτήματα του υπουργείου Εξωτερικών της Αγγλίας και της Γαλλίας, καθώς επίσης και ως πρακτορεία εθνικών βλέψεων και πολιτικών συνωμοσιών.

Ο πρόεδρος του Φιλελληνικού Κομιτάτου, Jeremy Bentham, επιφανής φιλόσοφος και κοινωνιολόγος και ο γραμματέας του John Bowring, βοήθησαν άμεσα στη διαπραγμάτευση για το δάνειο. Τότε στη χρηματαγορά του Λονδίνου υπήρχε μεγάλη κρίση. Υπήρχαν μεγάλα διαθέσιμα κεφάλαια και με χαμηλούς τόκους, οι δε κεφαλαιούχοι ενδιαφέρονταν για την τοποθέτηση των κεφαλαίων τους σε περιοχές με όχι σταθερό καθεστώς, αρκεί να εξασφάλιζαν μεγάλο τόκο. Έτσι άρχισαν να δανειοδοτούν χώρες που δεν είχαν ακόμη γίνει ανεξάρτητες, κυρίως στη Λατινική Αμερική { Βραζιλία, Περού, Χιλή κ.ά. }. Ένας κερδοσκοπικός πυρετός διακατείχε τους κεφαλαιούχους του Λονδίνου αλλά και της Γαλλίας, για τοποθέτηση των χρημάτων τους ακόμη και σε επισφαλείς περιοχές. Η Φιλελληνική Επιτροπή του Λονδίνου, αποτελούμενη από σαράντα και πλέον τραπεζίτες και εμπόρους, συμφώνησε για τη σύναψη τον δανείου και την 21η Φεβρουαρίου υπογράφτηκε το πρώτο εξωτερικό δάνειο των 800.000 λιρών, την έκδοση του οποίου ανέλαβαν οι τραπεζίτες Loughnan Sons και Ο’ Brien προς 59% με τόκο 5%. Ως εγγύηση δίνονταν όλα τα δημόσια έσοδα { από τελωνεία, αλυκές κ,λπ. } για την πληρωμή των τόκων, και όλα τα εθνικά κτήματα για την εξόφληση του κεφαλαίου.

Όμως από το ποσό των 800.000 λιρών του δανείου αφαιρέθηκαν προκαταβολικά το χρεώλυτρα και οι τόκοι δυο ετών, προμήθειες, διάφορα έξοδα κ.λπ. και τελικά εισπράχθηκαν από τους ‘Ελληνες μόνο 298.700 λίρες! Εντούτοις η Ελληνική Επιτροπή θεώρησε τη σύμβαση ευνοϊκή, γιατί οι όροι της ήταν καλύτεροι από εκείνους αντί ατυχών δανείων που πήραν από άλλες χώρες, όπως το Μεξικό, η Ισπανία και η Κολομβία! { Βλέπουμε εδώ την προσπάθεια χειραγώγησης και των άλλων λαών }. Ωστόσο, αυτή η Επιτροπή δεν απέφυγε τις υποψίες για τον πραγματικό της ρόλο. Κατηγορίες διατυπώθηκαν και για τον Bowring που, όπως είχε διαδοθεί, πήρε ως προμήθεια δέκα – έντεκα χιλιάδες λίρες. Στην πραγματικότητα, με το τοκογλυφικό αυτό δάνειο η Ελλάδα υποδουλωνόταν στους κεφαλαιούχους της χρηματαγοράς του Λονδίνου, οι οποίοι εξυπηρετούσαν τα μυστικά συμφέροντα τους. Παράλληλα, ενίσχυε τον οικονομικό και πολιτικό ρόλο της χώρας τους στην Εγγύς Ανατολή. Ο ιστορικός της Επαναστάσεως του 1821 Νικόλαος Σκηλιάδης είδε την αλήθεια και έγραψε χαρακτηριστικά: « Τα δάνεια των Άγγλων θα μείνωσιν εις βάρος των Ελλήνων επ’ ολέθρω μάλλον αυτών ή επί σωτηρία ήδη καταναλισκόμενα, και το έθνος ίσως εκ τούτων πάθη και αφού αποκατασταθή ελεύθερον και ανεξάρτητον, διότι οι Άγγλοι θα λάβωσι και απ’αυτά ταύτα τα δικαιώματα να επέμβωσιν εις τα πράγματα των ».

Άλλοι ωστόσο ιστορικοί τόνιζαν το ότι η σύναψη του δανείου ήταν γεγονός σημαντικότερο από μία στρατιωτική νίκη, αφού οι Άγγλοι θα είχαν συμφέρον να ευοδωθεί ο Ελληνικός αγώνας. Ουσιαστικά μάλιστα οι Άγγλοι αναγνώριζαν έτσι την ελληνική ανεξαρτησία, άλλωστε είχε ήδη αρχίσει να διαφαίνεται μια αλλαγή της εξωτερικής τους πολιτικής οπωσδήποτε ευνοϊκή για τους Έλληνες. Για τη διαχείριση τον δανείου λέχθηκαν πολλά. Ο μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας Ιγνάτιος έγραφε προς τον Αλεξ. Μαυροκορδάτο: « Σκεφθείτε δια τα χρήματα του δανείου και λάβετε καλά μέτρα της χρήσεως των, διότι, όσον ωφέλιμα θέλουν είναι, όταν οικονομηθώσι καλώς, άλλο τόσον θέλουν σταθή βλαπτικά και αίτιον αδιορθώτων σκανδάλων, όταν πέσωσιν εις διαρπαγήν». Όμως ο Αμερικανός φιλέλληνας Samuel G. Howe { Χάου } μιλάει για κατασπατάληση των χρημάτων από την ελληνική κυβέρνηση. Κατ’ αυτόν, τα περισσότερα ξοδεύτηκαν για τo στόλο κι όχι για το στρατό και χορηγήθηκαν αφειδώς βαθμοί και αυξήσεις στους μισθούς των φιλοκυβερνητικών. Ο ίδιος μας πληροφορεί επίσης ότι ο Ι. Ορλάνδος κράτησε 5.900 λίρες, γιατί τάχα το ποσό αυτό χρωστούσε η κυβέρνηση στη γυναίκα του.

Εδώ να σημειώσουμε ότι οι πληρεξούσιοι για την διαπραγμάτευση Ορλάνδος και Λουριώτης έζησαν στο Λονδίνο σαν μεγάλοι άρχοντες στην Bond street και ξόδεψαν 5.045(!) λίρες, όταν οι συμπατριώτες τους πέθαιναν από την πείνα…

Το δεύτερο δάνειο 1825

Την ανάγκη για τη σύναψη του δεύτερου δανείου δεν επέβαλε μόνο η αχρηματία που υπήρχε μετά την εξάντληση των χρημάτων του πρώτου, αλλά και η ανάγκη να αντιμετωπιστεί ο Ιμπραήμ, εκτός από τον τακτικό στρατό και με σύγχρονα ναυτικά μέσα. Ο Αγγλος Frank Abney Hastings είχε προτείνει την προμήθεια ατμοκίνητων πλοίων για την αντιμετώπιση του εχθρικού στόλου και η κυβέρνηση ανέθεσε στην επιτροπή Λουριώτη – Ορλάνδου τη σύναψη νέου δανείου. Έτσι, στις 7 Φεβρουαρίου 1825 υπογράφτηκε στο Λονδίνο δάνειο 2.000.000 λιρών με πιστωτές τους εβραϊκής καταγωγής τραπεζίτες αδελφούς Ricardo. Τελικά, μέσω ενός απίστευτου παρασκηνίου, μετά την εκκαθάριση του ποσού έμειναν μόνο 816.000 λίρες και από αυτές έφτασαν στην Κυβέρνηση 230.000. Όταν άρχισαν να φτάνουν χρήματα στην Ελλάδα, οι Έλληνες άρχισαν να πυροβολούν από χαρά και να παιανίζουν το « God save the King »! Πλήθος στρατιωτικών και καλαμαράδων έσπευσαν να προβάλουν τις αξιώσεις τους. Κατά τα μέσα του 1825 οι δανειστές αδελφοί Ricardo στέλνουν στην Ελλάδα τον εβραϊκής καταγωγής κόμη P. Gamba { άλλοτε συνοδό του Byron } για να πληροφορηθεί λεπτομερώς σχετικά με την εν γένει κατάσταση της χώρας. Και αυτός συμβουλεύει για την καλύτερη οργάνωση του στρατού και του στόλου. Εξάλλου τώρα αρχίζει η απροκάλυπτη επέμβαση στα πράγματα της Επανάστασης: Τα μέλη της Φιλελληνικής Επιτροπής του Λονδίνου, που είχαν ποντάρει στην επιτυχία του ελληνικού αγώνα και τώρα, με την αιγυπτιακή επιδρομή, κινδύνευαν να χάσουν τα χρήματα τους, ύστερα από πιέσεις υποχρέωσαν τον Λουριώτη και τον Ορλάνδο να προσληφθεί ως αρχηγός του νέου στόλου ο Άγγλος ναύαρχος Cochran, ο οποίος είχε αποκτήσει φήμη για τα κατορθώματα του ως αρχηγός του στόλου της Βραζιλίας. Παράλληλα οι αδελφοί Ricardo, χωρίς να ενημερώσουν τους Έλληνες αντιπροσώπους, ανέθεσαν στο ναυπηγό Alexander Galloway την κατασκευή έξι ατμοκίνητων πλοίων, που θα βοηθούσαν τον Αγώνα. Αυτός όμως καθυστερεί αδικαιολόγητα την παράδοση των πλοίων τα οποία άλλωστε, μετά από αυτή τη μεθόδευση, ποτέ δεν βοήθησαν τον Αγώνα! Τελικά αποκαλύπτεται ότι το ίδιο ναυπηγείο είχε αναλάβει ταυτόχρονα και τη ναυπήγηση δέκα πλοίων για τον Μεχμέτ Αλή πατέρα του ίδιου του Ιμπραήμ, ενώ ο γιος του Galloway είχε άλλοτε υπηρετήσει τον Αιγύπτιο ηγέτη.

Η αλήθεια είναι ότι οι Ricardo, θορυβημένοι από τις επιτυχίες των Αιγυπτίων είχαν δώσει εντολή για καθυστέρηση της παραγγελίας. Φαίνεται έτσι ότι στην ουσία οι διαχειριστές του δανείου ήταν οι Αγγλοι Τραπεζίτες και όχι οι άπειροι και ενίοτε ανυποψίαστοι Έλληνες αντιπρόσωποι, οι οποίοι μάλιστα δεν είχαν και άριστες σχέσεις μεταξύ τους. Χαρακτηριστικά, ο Ορλάνδος θεωρούσε τον Λουριώτη « δόλιο, ψεύτη και πονηρή αλεπού ». Σημειωτέον ότι ο Ορλάνδος ήταν γαμπρός του Γ. Κουντουριώτη, που τότε είχε την τύχη της κυβέρνησης στα χέρια του. Τελικά, το 1826 με προσωπική φροντίδα του Hastings έφτασε το πρώτο ατμόπλοιο, η « Καρτερία », το 1827 η « Επιχείρηση » και το 1828 ο « Ερμής ». Στα τέλη του 1829 έφτασε άλλο ένα ατμόπλοιο στην Ελλάδα, ενώ τα άλλα τρία σάπισαν στον Τάμεση από έλλειψη χρωμάτων για την αποπεράτωση τους! Παράλληλα με τα ατμόπλοια, είχαν παραγγελθεί σε ναυπηγείο της Αμερικής δυο φρεγάτες οπλισμένες με κανόνια. Οταν έφτασε εκεί ο έμπορος Κοντόσταυλος να επιβλέψει την κατασκευή ύστερα από παράκληση ταυ Λουριώτη, διαπίστωσε ότι οι Αμερικανοί ναυπηγοί είχαν προχωρήσει στην κατασκευή μεγαλύτερων και ακριβότερων πλοίων. Για μήνες ολόκληρους πάλευε στην Αμερική για τη ρύθμιση του θέματος, έχοντας ως συμπαραστάτες κάποιους γερουσιαστές και τον πρόεδρο της χώρας Adam.

Κατά το Γερμανό ιστορικό Χέρτσμπεργκ, οι Έλληνες, που είχαν στείλει στη Νέα Υόρκη συνάλλαγμα 156.000 λιρών, ένιωσαν οδυνηρή έκπληξη όταν τον Δεκέμβριο του 1825 οι « φιλελληνικοί οίκοι της Νέας Υόρκης » ανήγγειλαν ότι αν δεν καταβάλλονταν ακόμη 50.000 λίρες, οι φρεγάτες θα πωλούνταν σ’ όποιον μειοδοτούσε. Φυσικά οι Έλληνες αδυνατούσαν να ικανοποιήσουν την απαίτηση αυτή. Τελικά, Αμερικανοί φιλέλληνες φρόντισαν να αγοραστεί η μία φρεγάτα από την αμερικανική κυβέρνηση, οπότε η άλλη, με την ονομασία « Ελλάς », αφέθηκε να αναχωρήσει για την Ελλάδα.

Ο Κοντόσταυλος, κατά τη διάρκεια των αγώνων του στην Αμερική, είχε καταφύγει στα δικαστήρια! { Και ενώ φυσικά ο πόλεμος συνεχίζονταν στην Ελλάδα… } Κι εδώ αξίζει να αναφερθεί ένα χαρακτηριστικό συμβάν: Ο ευυπόληπτος Αμερικανός δικαστής Jonas Pratt ζήτησε και πήρε από τον Κοντόσταυλο ένα « δωράκι » 4.500 δολαρίων για να εννοήσει τις ελληνικές διεκδικήσεις, αντί γι’ αυτό όμως άφησε ατιμώρητους τους Αμερικανούς ναυπηγούς, μειώνοντας λίγο τις υπερβολικές απαιτήσεις τους. Αγανακτισμένος ο δικηγόρος του Κοντόσταυλου Χένρυ Σέντγουϊκ, απευθυνόμενος στον Pratt, δήλωσε: « Κύριε κάνατε ό,τι μπορούσατε για να καταστρέψετε ένα έθνος { την Ελλάδα }. και να ατιμάσετε ένα άλλο! { την Αμερική».

Τελικά, ενώ είχαν σταλεί εκεί 750.000 δολάρια, παραδόθηκε μόνο η « Ελλάς » που στοίχισε 300.000 δολάρια. Τα υπόλοιπα 450.000 δολάρια σπαταλήθηκαν από Αμερικανούς πολίτες, όπως έγραψε με επικριτική γι’ αυτούς διάθεση ο συμπατριώτης τους φιλέλληνας Χάου στο βιβλίο του « Σκιαγραφία της Ελληνικής Επανάστασης »! Αργότερα βέβαια ο Κοντόσταυλος έχτισε στην Αθήνα πολυτελές σπίτι, εκεί όπου είναι τώρα η Παλαιά Βουλή… Κατηγορήθηκε ότι αυτό προερχόταν από χρήματα του αγγλικού δανείου για την παραγγελία των φρεγατών στην Αμερική και ένας σατιρικός ποιητής έγραψε: « Ο οίκος σου, Κοντόσταυλε, μακρόθεν ομοιάζει τρίκροτον εξ Αμερικής, εξ ου αυτός πηγάζει »…

Όμως, ο καθηγητής Α. Ανδρεάδης ανασκεύασε τις κατηγορίες κατά του Κοντόσταυλου, τον οποίο θεωρεί πατριώτη και ευθύ άτομο. Ο ίδιος συγγραφέας ωστόσο έγραψε: « Ομολογουμένως η ιστορία των δανείων είναι μία των θλιβερότερων σελίδων της Επαναστάσεως ».

Οι Άγγλοι δανειστές βγήκαν ωφελημένοι. Όπως έγραψε ο Νικ. Σπηλιάδης, « σήμερον σπείρουσιν ολίγα χρήματα, δια να θερίσωσιν αύριον πολλαπλάσια ». Ο Φωτάκας, αφού επισημαίνει ότι είχαν εξασφαλίσει τα κεφάλαια τους με τα εθνικά κτήματα, κρίνει ότι με τα δάνεια τους « θα εφαίνοντο και ευεργέται των Ελλήνων εις το μέλλον ». Ο δε Κοραής έγραψε ότι το δάνειο δεν πρέπει να θεωρείται ως μεγάλη ευεργεσία, αλλά « η ελπιζόμενη μεγάλη ευεργεσία και μέλλουσα μετ’ ολίγον να μας δοθεί από την Αγγλικήν κυβέρνηση’, είναι η ομολογία και διακήρνξις της Ελληνικής αυτονομίας ».

Όπως έγραψε ο Βαυαρός G. Maurer, που χρημάτισε αργότερα αντιβασιλιάς στην Ελλάδα, « όλοι όσοι ανακατεύθηκαν με αυτά τα δύο δάνεια έγιναν τελικά πλούσιοι και μόνο ο άμεσα ενδιαφερόμενος (η φτωχή Ελλάδα) έμεινε με αδειανά χέρια ». Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι τα δύο δάνεια που συνάφθηκαν για να κάνουν την Ελλάδα ανεξάρτητο κράτος, τελικά της δημιούργησαν στενούς δεσμούς εξάρτησης, που υποθήκευσαν το μέλλον των παιδιών της για πολλές δεκαετίες. Να κλείσουμε επιχειρώντας μια απάντηση στην ερώτηση « εξοφλήθηκαν και πότε τα περίφημα εκείνα δάνεια »; Ορισμένοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η εξόφληση τους έγινε μόλις πριν λίγες δεκαετίες. Άλλοι όμως λένε πως η κατακράτηση μέρους του ελληνικού αποθεματικού χρυσού στον Β’ π.π. από την Αγγλία έχει σχέση με τα περιβόητα εκείνα δάνεια…

« Ανεκαλύφθη φανερά των Άγγλων ο σκοπός. Εζήτουν οι φίλοι μας να κυβερνήσωσι δια τον χρυσίου των την Ελλάδα. Να ηξεύρετε και την αχρειότατα του εδώ Κομπάτου μαζί και του μυστικού Βάουριγκ, ανάθεμα τους τους αχρείους και ιδιωφελείς άμα και αισχροκερδείς. Προσοχή από τους ξένους… ». Ι. Ορλάνδος

« Το δάνειον δεν πρέπει να το στοχάζεσθε πολλά μεγάλην ευεργασίαν και εις αυτόν τον διάβολον ήθελαν μετά χαράς δανείσειν αργύρια, αν ο διάβολος είχε να τους ασφαλίσει με ενέχυρα». Α. Κοραής

Η « Καρτερία », το ατμοκίνητο τροχήλατο πλοίο που αγοράστηκε με το “δάνεια της Αγγλίας “.

Κατέπλευσε στην Ελλάδα το Σεπτέμβριο τον 1826 με τις μηχανές της σε κακή κατάσταση…

Με κυβερνήτη τον Άγγλο φιλέλληνα Fr. A. Hastings έλαβε μέρος σε ασήμαντες ουσιαστικά επιχειρήσεις στο Μεσολόγγι και το Απωλικό. Οι Έλληνες διείδαν την καθοριστική σημασία του κατά θάλασσαν αγώνα { αλλά και τη σημασία της νέας τεχνολογίας } και ολόκληρο το δεύτερο εξωτερικό δάνειο σκόπευε κυρίως στην αγορά πολεμικών ατμοκίνητων πλοίων, πον θα αντιμετώπιζαν τις ναυτικές δυνάμεις τoυ Ιμπραήμ. Βέβαια, οι διάφορες μεθοδεύσεις δεν επέτρεψαν ποτέ αυτά τα πλοία να προσφέρουν τις καθοριστικές υπηρεσίες στον Αγώνα, αφού τρία ακόμη ήρθαν μετά το Ναυαρίνο και τα υπόλοιπα σάπισαν στον Τάμεση.

ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ W.T.F.: Οι επιτυχίες συνεχίζονται για τον ΄΄ΑΡΚΑΣ΄΄ ΑΣΤΡΟΥΣ

Πολύ καλά φαίνεται να αρχίζει η νέα χρονιά για τον Α. Σ. “ΑΡΚΑΣ” κρίνοντας από τις επιτυχίες των αθλητών του την Κυριακή 13 Μαρτίου 2011 στο Ανοιχτό Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταεκβοντό W.T.F. (Ολυμπιακό άθλημα) Πελοποννήσου, που διεξήχθη στο Κλειστό Δημοτικό Γυμναστήριο Λουτρακίου.

Με 1 χρυσό, 1 αργυρό και 2 χάλκινα μετάλλια επέστρεψε η αγωνιστική ομάδα του συλλόγου μας, στην οποία έχουν προστεθεί πέντε νέοι αθλητές:

• Γεώργιος Ιωαν. Πανταζής 1η θέση, έφηβοι +78

• Ιωάννα Ελ. Μαυροθαλασσίτη 3η θέση, κορασίδες -41

• Γεώργιος Π. Αντζινάς συμμετοχή, παίδες -33

• Στέλλα Δ. Γεωργανούδη- Γογονά συμμετοχή, κορασίδες -33

• Άννα Γ. Μακρή συμμετοχή, κορασίδες -37

Το Δ.Σ. του συλλόγου θα ήθελε να συγχαρεί τον προπονητή Δημ. Καπράνο και όλους τους αθλητές, ιδιαίτερα τα καινούρια παιδιά που για πρώτη φορά έλαβαν μέρος σε μια επίσημη διοργάνωση της ΕΛ.Ο.Τ., καθώς επίσης ευχαριστεί τους γονείς οι οποίοι στήριξαν και στηρίζουν πάντα τις προσπάθειες και τα όνειρα των παιδιών τους.

Περιμένοντας το τρένο στο Σταθμό της Τρίπολης που δεν θα έρθει... γιατί κ. Υπουργέ των Υποδομών;

Έγκλημα στο σιδηρόδρομο...

Στη διάλυση, ακόμη και αποδοτικών γραμμών, οδηγείται ο ελληνικός σιδηρόδρομος. Επικριτές της κυβερνητικής πολιτικής στα μέσα σταθερής τροχιάς διαπιστώνουν «παράδοση στο οδικό μονοπώλιο» και καταγγέλλουν «απαξίωση της ‘πράσινης’ ανάπτυξης».

Η υποβάθμιση

Έντονες αντιδράσεις προκαλεί η μαζική κατάργηση σιδηροδρομικών γραμμών και δρομολογίων στο πλαίσιο προγράμματος του υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων το οποίο ευαγγελίζεται την «εξυγίανση του ΟΣΕ». Εκτιμάται ότι, μέσα από την εφαρμογή κρίσιμων άρθρων του σχετικού νόμου, τα 2/3 της χώρας απειλούνται να μείνουν χωρίς σιδηροδρομικό δίκτυο, γεγονός το οποίο επιπλέον καθιστά άχρηστες υποδομές οι οποίες πρόσφατα αναβαθμίστηκαν μέσω ευρωπαϊκών κονδυλίων (βλ. Κόρινθος-Ναύπλιο, Έδεσσα-Φλώρινα, Παλαιοφάρσαλος-Καλαμπάκα). Παράλληλα, εγκαταλείπονται τροχαίο υλικό, εξειδικευμένο προσωπικό και εκπαίδευση η οποία κόστισε εκατομμύρια ευρώ στους Έλληνες φορολογούμενους.

Αποτελεί κοινή διεθνή παραδοχή το γεγονός ότι ο σιδηρόδρομος αποτελεί ένα από τα πιο ασφαλή, οικολογικά και αξιόπιστα μέσα μαζικής μεταφοράς. Ωστόσο, η Ελλάδα φιλοξενεί το αραιότερο δίκτυο ανάμεσα στις χώρες της ΕΕ: 2.500 χλμ (με κατεύθυνση να μειωθούν σε λιγότερα από 1000), έναντι περίπου 4.500 χλμ τα οποία της αναλογούν βάσει της αναλογίας πληθυσμού και έκτασης. Αντίστοιχα, θα έπρεπε να απασχολούνται 12.000 εργαζόμενοι (μέσα από τα μέτρα της κυβέρνησης περιορίζονται σε περίπου 3.000). Αυτά μάλιστα ισχύουν σε μία περίοδο κατά την οποία η χρήση μη ρυπογόνων μέσων, χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης, προτάσσεται ως απάντηση στις επιπτώσεις από την κλιματική αλλαγή και την οικονομική κρίση.

Αντίθετα, οι ελληνικές μεταφορές παραδίδονται, ηθελημένα ή όχι, στα ιδιωτικά μονοπώλια των ΚΤΕΛ, των παραχωρησιούχων αυτοκινητόδρομων και των εθνικών εργολάβων. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο νόμος Σουφλιά με αντικείμενο τις παραχωρήσεις των αυτοκινητόδρομων εξομοίωσε τις σιδηροδρομικές γραμμές με δίκτυα αποχέτευσης, ύδρευσης, κλπ, τα οποία πλέον ο ΟΣΕ υποχρεώνεται να απομακρύνει με έξοδα του οργανισμού (!) προκειμένου να εγκατασταθούν τα εργοτάξια των παραχωρησιούχων. Σε αυτό το πλαίσιο, αντί για έργα νέας ταχείας γραμμής προς την Πάτρα, η ΕΡΓΟΣΕ τοποθετεί εργοτάξια της Ολυμπίας Οδού.

Περικοπές βάσει ανακριβών ελλειμμάτων

Όπως έχει αναφερθεί και σε παλαιότερη ανάρτηση του tvxs.gr, για τις επικοινωνιακές ανάγκες εφαρμογής του συγκεκριμένου σχεδιασμού, ο ΟΣΕ συνδέθηκε με «διαστημικά» ελλείμματα, παρά το γεγονός ότι περίπου το 85% από αυτά αφορά δάνεια και τοκοχρεωλύσια τα οποία «φόρεσε» η πολιτεία επί σειρά ετών στον οργανισμό, χωρίς η ίδια να καταβάλλει τη θεσμοθετημένη χρηματοδότηση.

Ως «χαριστική βολή» λειτουργούν οι μαζικές περικοπές γραμμών του ΟΣΕ και δρομολογίων της ΤΡΑΙΝΟΣΕ τα τελευταία 3 χρόνια, οι οποίες συνοδεύτηκαν από αδράνεια στην ολοκλήρωση κομβικών έργων, όπως η νέα γραμμή προς Πάτρα, η ηλεκτροκίνηση, τα έργα Προαστιακού Αθηνών και Νέου Σταθμού Αθηνών και η σύνδεση λιμένα Ικονίου.

Ενδεικτική ήταν και η αιφνίδια κατάργηση -το καλοκαίρι του 2009- του Intercity, που συνέδεε τη Δυτική Θεσσαλία με την Αθήνα, παρέχοντας ένα κατά γενική ομολογία χρήσιμο και αποδοτικό δρομολόγιο: εξυπηρετούσε τον κόσμο που επιθυμούσε να κάνει τις δουλειές του στην Αθήνα, απασχολούσε στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του μόνο ένα άτομο ως προσωπικό, ενώ είχε μερικά εκατομμύρια ευρώ έσοδα και πολύ λίγα έξοδα. Στο τελευταίο του ταξίδι το τρένο είχε πληρότητα 100%, κι όμως καταργήθηκε.

Γνώστες του αντικειμένου, αναφέρουν χαρακτηριστικά: «δεν είναι δυνατόν π.χ. η γραμμή Πατρών-Πύργου που εμφάνιζε ημερήσια κίνηση 1300 επιβατών όταν είχε 8 ζεύγη δρομολογίων, να αξιολογείται σύμφωνα με την σημερινή κίνηση που παρουσιάζει μετά το 2009, οπότε αποψιλώθηκε δρομολογιακά και έμεινε μόνο με 2 ζεύγη. Σε ένα άλλο παράδειγμα αναφέρεται πως «ο πετυχημένος κατά γενική ομολογία Προαστιακός της περιοχής Καλαμάτας (προς Μεσσήνη / ΤΕΙ / Άνω Μεσσηνία / Κυπαρισσία) κρίνεται κι αυτός συγκυριακά: από 2000 επιβάτες ημερήσια κίνηση το 2008, έχασε στη συνέχεια κι αυτός μεγάλο μέρος της πελατείας του, επειδή τον Αύγουστο του 2009 αποψιλώθηκε από δρομολόγια (ή αναδρομολογήθηκε σε άσχετες ώρες άλλες αντ’ άλλων που δεν εξυπηρετούσαν τους σπουδαστές των ΤΕΙ) και απαξιώθηκε, παρά το γεγονός ότι είναι περιζήτητος από την τοπική κοινωνία και την Τοπική Αυτοδιοίκηση».

Το «άδειο» τρένο από Καλαμάτα προς Μεσσήνη που καταργήθηκε.

Επιπλέον, γίνεται λόγος για «αθηνοκεντρικό» σύστημα, καθώς από τα 50 εκατ. ευρώ (σε ετήσια βάση) της επιδότησης στις άγονες γραμμές, «τη μερίδα του λέοντος παίρνει ο Προαστιακός της Αθήνας, ο οποίος θα μπορούσε εν μέρει να επιδοτηθεί και από τις επιδοτήσεις για τις Αστικές Συγκοινωνίες που δίδονται στον ΟΑΣΑ, αφού σημαντικό μέρος του συγκοινωνιακού του έργου εκτελείται εντός των ορίων της ζώνης ΟΑΣΑ». Ως εκ τούτου, «δεν περισσεύουν χρήματα για να επιδοτηθούν γραμμές με σημαντική -τηρουμένων των αναλογιών- κίνηση», όπως «η γραμμή προς Φλώρινα, προς Τρίκαλα / Καλαμπάκα, οι γραμμές Αλεξανδρούπολης-Έβρου, Πατρών-Πύργου, Κορίνθου-Ναυπλίου / Τρίπολης και ο Προαστιακός της Καλαμάτας».

Οι φίλοι του σιδηρόδρομου

Φορείς όπως το δίκτυο για τη Δημόσια Συγκοινωνία και τη Βιώσιμη Κινητικότητα, ΕΠΙΒΑΤΗΣ, αξιώνουν όχι καταργήσεις και περικοπές αλλά τον οργανωτικό εξορθολογισμό του ΟΣΕ, μέσα από«μελετημένα δρομολόγια που να μπορούν να αφαιρέσουν μεταφορικό φορτίο από τις οδικές μεταφορές».

Το τελευταίο τρένο στη γραμμή Πατρών-Καλαμάτας (λήψη στο Ζευγολατιό)

Ο Σύλλογος Φίλων του Σιδηρόδρομου, αφού διαπιστώνει ότι «με πρόσχημα τα ελλείματα (που σε μεγάλο βαθμό αφορούν το δημόσιο χρέος), δρομολογείται μια πρωτοφανής συρρίκνωση του σιδηροδρομικού δικτύου», επισημαίνει πως «υπάρχουν τμήματα του δικτύου, ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους και μεγάλης τουριστικής σημασίας, τα οποία με διαφορετικού τύπου εκμετάλλευση, προσανατολισμένη στις αιχμές και τις ιδιαιτερότητες της τουριστικής αγοράς (όπως γίνεται στο εξωτερικό), θα μπορούσαν να είναι κερδοφόρα και πηγή εσόδων για την τοπική οικονομίαγενικότερα:

• οδοντωτός Διακοφτό-Καλάβρυτα
• τρενάκι Πηλίου
• Ολυμπία-Κατάκολο
• Κόρινθος-Ναύπλιο / Τρίπολη
• Πέρασμα Νέστου

Yπενθυμίζεται ότι ο «Εθνικός Χωροταξικός Σχεδιασμός» του 2008, ανάμεσα σε άλλα, προβλέπει ότι «στις σιδηροδρομικές επιβατικές μεταφορές αστικού και υπεραστικού τύπου δίδεται προτεραιότητα» και πως «η κύρια στρατηγική περιλαμβάνει επέκταση του δικτύου αύξηση της ασφάλειας, βελτίωση των ταχυτήτων και πύκνωση όλων των δρομολογίων των μέσων σταθερής τροχιάς αστικού και υπεραστικού τύπου (…) ολοκληρωμένη σιδηροδρομική σύνδεση και παροχή υψηλής ποιότητας συνδυασμένων μεταφορών σε όλους τους λιμένες που βρίσκονται πλησίον του εθνικού σιδηροδρομικού δικτύου», κ.ά.

Ο ΣΦΣ ζητά «με σχετική τροπολογία του νόμου, διπλασιασμό τουλάχιστον του ποσού των επιδοτήσεων των σιδηροδρομικών δρομολογίων (100 εκατ. ευρώ), ταυτόχρονα με την υλοποίηση των οργανωτικών και αναδιαρθρωτικών αλλαγών της ΤΡΑΙΝΟΣΕ για μείωση του μοναδιαίου λειτουργικού της κόστους», όπως και «τα κριτήρια δρομολόγησης της ΤΡΑΙΝΟΣΕ να είναι αντικειμενικά και όχι να στηρίζονται σε αξιολόγηση των 2 τελευταίων ετών, όπου πολλές γραμμές υπολειτουργούσαν με ελάχιστα, άρα μη ελκυστικά, δρομολόγια (πχ Πελοπόννησος, Ανατ. Μακεδονία-Θράκη κλπ) ή δεν λειτουργούσαν καθόλου λόγω έργων ή επαναλειτούργησαν μετά πολύχρονη διακοπή και χωρίς διαφήμιση, με χρόνους διαδρομής μεγαλύτερους από τους στοχευόμενους από τα έργα ανακαίνισης (πχ γραμμή Τριπόλεως, Ναυπλίου)».

Επιπλέον, προτείνεται «οι Περιφέρειες να ασκήσουν το δικαίωμα που τους δίνει ο νόμος να επιδοτούν και αυτές τα δρομολόγια των «άγονων γραμμών», ενώ θα πρέπει στα πλαίσια του Σχεδίου Καλλικράτης να αναλάβουν συνολικά την αρμοδιότητα σχεδιασμού, παραγγελίας, ελέγχου και επιδότησης των δρομολογίων τοπικού, αστικού, προαστιακού και περιφερειακού χαρακτήρα τρένων και λεωφορείων, με δημιουργία κατάλληλα στελεχωμένων δομών και ανάληψη πόρων».

Ωστόσο, επικριτές των κυβερνητικών επιλογών στο σιδηρόδρομο θεωρούν ότι οι σημερινές εξελίξεις είναι αναπόφευκτες, καθώς «αγαλλιάζουν το πανίσχυρο αυτοκινητιστικό λόμπι στην Ελλάδα(μεγαλοεργολάβοι - παραχωρησιούχοι αυτοκινητοδρόμων που σπέρνουν κάθε 30 - 40 χλμ πανάκριβα διόδια και ΚΤΕΛ – φορτηγατζήδες - μεγάλο / μεσαίο / μικρό αυτοκινητικό κεφάλαιο που θα μονοπωλήσει τις χερσαίες μεταφορές, με ότι αυτό σημαίνει για το κόστος μεταφοράς κλπ)».

http://www.tvxs.gr/news/

Ετήσιον Ιερό Μνημόσυνον του μακαριστού Πρωτοπρεσβυτέρου Ιωάννου Σουρλίγκα, Εφημερίου του Ιερού Ναού Παμμεγίστων Ταξιαρχών της Τριπόλεως

Το Σάββατο, 5^η Φεβρουαρίου 2011, ετελέσθη εις τον Ιερόν Ναόν Παμμεγίστων Ταξιαρχών Τριπόλεως, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μαντινείας και Κυνουρίας κ.κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, το ετήσιον Ιερό Μνημόσυνον του μακαριστού Πρωτοπρεσβυτέρου Ιωάννου Σουρλίγκα, Εφημερίου του Ιερού Ναού Παμμεγίστων Ταξιαρχών της Τριπόλεως. Ιερείς εκ των Ενοριών της Τριπόλεως και εκ των περιχώρων, Ιεροψάλτες και πλήθος Ενοριτών και συμπολιτών της Τριπόλεως παρευρέθηκαν εις το Ιερό Μνημόσυνο του μακαριστού πατρός Ιωάννου, συμπροσευχόμενοι για την ανάπαυσι της ψυχής του, εκδηλώνοντας με αυτόν τον τρόπο την αγάπη και την συμπαράστασι προς τους οικείους του μακαριστού Ιερέως και αποδίδοντας την κατά το ανθρώπινον τιμήν και τον σεβασμόν εις έναν άξιον Ιερέα της Ιεράς Μητροπόλεώς μας.

Μετά το πέρας του Ιερού Μνημοσύνου παρατέθηκε εκ των οικείων του μακαριστού καφές και μακαρία τράπεζα στο εστιατόριο ΑΜΠΕΛΙ το οποίο τυγχάνει ιδιοκτησία των τέκνων του.

Πρωτοπρεσβύτερος

Ιωάννης Σουρλίγκας

Εφημέριος Ταξιαρχών

Τριπόλεως

O μακαριστός Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Σουρλίγκας, του Ηρακλέους και της Κλειούς, εγεννήθη εις Άγιον Γεώργιον Κυνουρίας την 16^ην Φεβρουαρίου 1945. Εφοίτησε εις την Εκκλησιαστική Σχολή της Κορίνθου. Την 27^ην Απριλίου 1968 ενυμφεύθη την Δήμητρα Ν. Κατσιάπη μεθ’ ης απέκτησαν τρία τέκνα. Εχειροτονήθη υπό του μακαριστού Μητροπολίτου Μαντινείας και Κυνουρίας κυρού Θεοκλήτου Β΄ Διάκονος την 1^ην Ιουνίου 1969 εις τον Μητροπολιτικόν Ιερόν Ναόν Αγίου Βασιλείου Τριπόλεως και Πρεσβύτερος την 15^ην Αυγούστου 1972 εις την Ιεράν Μονήν Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ελώνης Κυνουρίας. Έλαβεν υπό του μακαριστού Μητροπολίτου Μαντινείας και Κυνουρίας κυρού Θεοκλήτου Β΄ το οφίκκιον του Σακελλαρίου την 8^ην Σεπτεμβρίου 1987 και του Πρωτοπρεσβυτέρου την 8^ην Σεπτεμβρίου 1992. Διετέλεσε Διάκονος του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίου Βασιλείου Τριπόλεως και εν συνεχείᾳ διωρίσθη ως τακτικός εφημέριος του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου Τσελεπάκου Μαντινείας. Παραλλήλως προς τα ιερατικά του καθήκοντα, ηργάσθη επί σειρά ετών ως υπάλληλος των Γραφείων της Ιεράς Μητροπόλεως Μαντινείας και Κυνουρίας στο Τμήμα του Λογιστηρίου. Την 1^ην Αυγούστου 1980 έλαβε μετάθεσι διά την ενορίαν των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Τριπόλεως όπου και διακόνησε μετ’ αυταπαρνήσεως και αγάπης έως της τελευταίας του πνοής.

Ο π. Ιωάννης Σουρλίγκας εκοιμήθη εν Κυρίῳ τα ξημερώματα της Κυριακής 7^ηςΦεβρουαρίου 2010. Ἡ Νεκρώσιμος Ακολουθία εψάλλη την επομένην εις τον Ιερόν Ναόν των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Τριπόλεως χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μαντινείας και Κυνουρίας κ. κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ. Πλήθος κόσμου Ιερέων και φίλων εσυνόδευσε την σορό του μακαριστού στην τελευταία του κατοικία στο Δημοτικό Κοιμητήριο Τριπόλεως πίσω από το Ιερό Βήμα του Ιερού Ναού της Αγίας Τριάδος όπου και έγινε η ταφή του, πλησίον των τάφων των κεκοιμημένων Ιερέων της Τριπόλεως.

Αιωνία αυτού η μνήμη.

+ Ιερεύς Ιωάννης Κ. Σουρλίγγας

Εφημέριος Μητροπολιτικού Ιερού Ναού

Αγίου Βασιλείου Τριπόλεως

Αναπτυξιακή Εταιρείας Πάρνωνα: για τις συκοφαντικές αναφορές στην δημόσια ανακοίνωση του Δημοτικού Συμβούλου κ. Π. Παρασκευόπουλου

Δελτίο Τύπου της Αναπτυξιακής Εταιρείας Πάρνωνα

Με έκπληξη διαβάσαμε την ανακοίνωση του κου Παρασκευόπουλου Παρασκευά, Δημοτικού Συμβούλου του Δήμου Γορτυνίας, στην οποία αναφέρει μια σειρά ανακρίβειες και συκοφαντίες για τις Αναπτυξιακές Εταιρείες και τα στελέχη τους, προκειμένου να τεκμηριώσει ανυπόστατες καταγγελίες του.

Αν ο κος Παρασκευόπουλος έχει στοιχεία για τα αναφερόμενα στην ανακοίνωσή του ….ότι οι Αναπτυξιακές Εταιρείες της Αρκαδίας και της Πελοποννήσου είναι εστίες διαφθοράς και πλυντήρια μαύρου χρήματος, να πάει στη Δικαιοσύνη να καταθέσει, αλλιώς πετάει λάσπη στον ανεμιστήρα..

Στις Εταιρείες αυτές οι Δήμοι, οι ΤΕΔΚ, οι Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις μετέχουν στη μετοχική τους σύνθεση και υλοποιούν μια σειρά δράσεις και προγράμματα. Οι δημοτικοί σύμβουλοι της Γορτυνίας που αναφέρονται να προσυπογράφουν και από διάφορες θέσεις έχουν υπηρετήσει τα κοινά αυτά τα χρόνια, συμμερίζονται τις απόψεις του κου Παρασκευόπουλου;

Οι δήμαρχοι, οι νομάρχες, οι εκπρόσωποι φορέων που μετέχουν στη διοίκηση αυτών των εταιρειών δεν αποδέχονται αυτά που λέει ο κος Παρασκευόπουλος. Η διαστρέβλωση της πραγματικότητας και της αλήθειας, με χαρακτηρισμούς που εντυπωσιάζουν επικοινωνιακά, κατηγορώντας με ευκολία θεσμούς, ανθρώπους και προφανή στόχο την αποκόμιση πολιτικού οφέλους, είναι ένας τρόπος άσκησης πολιτικής. Η πολιτική σκοπιμότητα δεν είναι πάνω από όλα και στο απυρόβλητο, ούτε η συνδικαλιστική πρακτική υπέρτατη αξία στην Ελλάδα του 2011.

Για την ουσία και την αλήθεια.

Η αναγκαιότητα ίδρυσης και λειτουργίας δημοτικών επιχειρήσεων προκύπτει από τον Ν.3852/2010 και αποτελεί επείγουσα αναγκαιότητα άσκησης αρμοδιοτήτων του νέου Δήμου Γορτυνίας. Συγκεκριμένα:

Α) Η ίδρυση Κοινωφελούς Επιχείρησης διασφαλίζει τη συνέχιση του Προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι» και τις 15 θέσεις εργασίας αλλά και την εξυπηρέτηση εκατοντάδων ηλικιωμένων, καθώς επίσης τη διαχείριση των ιαματικών λουτρών Ηραίας και μια σειρά άλλες κοινωφελείς υπηρεσίες.

Β) Η ίδρυση Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης Αποχέτευσης είναι υποχρεωτική εφόσον ο Δήμος έχει πληθυσμό πάνω από 10.000 κατοίκους.

Σε ότι αφορά τους χαρακτηρισμούς για το έργο των δημοτικών επιχειρήσεων και των αναπτυξιακών εταιρειών διαχρονικά και τους χιλιάδες εργαζόμενους σε αυτές, άλλη άποψη έχει η ΚΕΔΚΕ, η ΕΝΑΕ, η Βουλή των Ελλήνων, Τα Ελληνικά Υπουργεία και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και προφανώς και η τοπική κοινωνία που παρακολουθεί το έργο τους.

Συγκεκριμένα σε μνημόνιο συνεργασίας που έχει υπογραφεί μεταξύ της ΕΕΤΑΑ που επίσημα υποστηρίζει το Υπουργείο Εσωτερικών για τη Διοικητική Μεταρρύθμιση και της Ελληνικής Ένωσης Αναπτυξιακών Εταιρειών, περιγράφονται οι ρόλοι των Εταιρειών αυτών στην υποστήριξη των νέων Δήμων. Στον σημαντικό ρόλο στην άμεση παροχή υπηρεσιών καταλήγει και το πόρισμα της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης της Βουλής των Ελλήνων.

Γ) Η υποβολή για χρηματοδότηση πρότασης διαχείρισης του Δικτύου Ύδρευσης σε όλη τη Γορτυνία στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Περιβάλλοντος με χρηματοδότηση 100% μέσω της Αναπτυξιακής Πάρνωνα πέρασε στα ψιλά της παραπάνω κριτικής και αναδείχθηκε η απόφαση ανάθεσης εργασίας από έναν ΟΤΑ σε μια Επιχείρηση των ΟΤΑ. Δηλαδή το κόστος της εξυπηρέτησης του Δήμου Γορτυνίας μέσα από μια διάφανη διαδικασία να αξιοποιήσει ένα κοινοτικό χρηματοδοτικό εργαλείο είναι η συκοφαντική δια του τύπου δυσφήμηση της Εταιρείας μας και των στελεχών της;

Η Εταιρεία μας στο πλαίσιο των καταστατικών αρμοδιοτήτων της με απόλυτη νομιμότητα και διαφάνεια ανταποκρίθηκε στην πρόταση συνεργασίας του Δήμου Γορτυνίας και αποτελεί τιμή για μας και για τα στελέχη μας.

Ο κος Παρασκευόπουλος, θα έπρεπε να γνωρίζει ότι η τιμή, η υπόληψη προσώπων και η φήμη και πελατεία Ανωνύμου Εταιρείας, προστατεύεται από το νόμο.

Η Εταιρεία μας δραστηριοποιείται 14 χρόνια στην περιοχή της Ανατολικής Πελοποννήσου. Υπηρετεί όλα αυτά τα χρόνια την Αυτοδιοίκηση μέσα από την υλοποίηση έργων και προγραμμάτων και είναι περήφανη για το αδιαμφισβήτητο έργο που έχει επιτευχθεί στην περιοχή. Η Εταιρεία συνεργάζεται με όλες τις Αναπτυξιακές Εταιρείες της Περιφέρειας μέσα από το Δίκτυο Πελοπόννησος με έργο δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ στην ύπαιθρο της Πελοποννήσου, στο οποίο οι ΤΕΔΚ και οι Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις για μια δεκαετία τιμούν με την ευθύνη του επικεφαλής του Δικτύου αυτού τον Γενικό Διευθυντή της Πάρνωνα Α.Ε. κο Μπερέτσο.

Το παραπάνω στέλεχος της Εταιρείας μας είναι στην πρώτη γραμμή του θεσμού των Αναπτυξιακών Εταιρειών, ως κοινός εκπρόσωπος των Αναπτυξιακών Εταιρειών της Πελοποννήσου, της Δυτικής Ελλάδος και των Ιονίων Νήσων στην Επιτροπή Παρακολούθησης του ΠΕΠ ΔΕΠΙΝ. Τα στελέχη των Αναπτυξιακών Εταιρειών, πάνω από μια δεκαετία, δίνουν το παρόν στα θέματα υποστήριξης της Αυτοδιοίκησης και της ανάπτυξης της υπαίθρου.

Διαχειρίζονται μελέτες, έργα και προγράμματα ανάπτυξης περιοχών μέσα από τη λειτουργία ενός βιώσιμου και αποτελεσματικού Δικτύου Εταιρειών της Αυτοδιοίκησης. Οι Εταιρείες αυτές χωρίς να χρηματοδοτούνται από το κράτος, μέσω των έργων και προγραμμάτων που υλοποιούν πέραν των χρηματοδοτήσεων για αναπτυξιακά προγράμματα στις περιοχές μας δίνουν δουλειά σε νέους επιστήμονες. Έργο των Εταιρειών αυτών, είναι οι εκατοντάδες μικρές επιχειρήσεις αγροτουρισμού, μεταποίησης αγροτικών προϊόντων, μικρών βιοτεχνιών κλπ που έχουν δημιουργηθεί και αναπτυχθεί σε περιοχές της Πελοποννήσου.

Η προσπάθεια του κου Παρασκευόπουλου χωρίς να ζητήσει ενημέρωση να μειώσει την Εταιρεία του Πάρνωνα, τους Δημάρχους που την διοικούν και τον Δήμαρχο Γορτυνίας που συνεργάζεται μαζί μας, με ανυπόστατους χαρακτηρισμούς δια του τύπου δείχνει πέρα από επιπολαιότητα και κακόβουλη πρόθεση.

Ασφαλώς και η μακρόχρονη εμπειρία και τεχνογνωσία των αναπτυξιακών εταιρειών της Πελοποννήσου είναι στη διάθεση όποιας νέας δημοτικής αρχής το ζητήσει.

Η Αυτοδιοίκηση έχει τους δικούς της μηχανισμούς και εργαλεία αλλά και την απαραίτητη γνώση και πάνω σε αυτή έχουμε επενδύσει πόρους και ανθρώπινο δυναμικό όλα αυτά τα χρόνια με συναίνεση, πολιτική βούληση και διαφάνεια πέρα από μικροπολιτικές σκοπιμότητες.

Με αυτές τις υπηρεσίες που παρέχουμε στους ΟΤΑ διατηρούμε αξιόμαχους επιστημονικούς μηχανισμούς στην ελληνική περιφέρεια.

Όσες φορές η κεντρική εξουσία επί όλων των κυβερνήσεων επιχείρησε να περιορίσει τον ρόλο του επιτυχημένου θεσμού βρήκε απέναντί της ενωμένη την Αυτοδιοίκηση και τα συλλογικά της όργανα.

Θέλουμε να καλέσουμε τους συνυπογράφοντες την ανακοίνωση που είναι άνθρωποι που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, να διαχωρίσουν την θέση τους από το παραπάνω δημοσίευμα και το συντάκτη του να αποκαταστήσει την αλήθεια.

Σε διαφορετική περίπτωση είμαστε υποχρεωμένοι να το πράξουμε από την πλευρά μας μέσα από τα συλλογικά τοπικά και περιφερειακά όργανα της Αυτοδιοίκησης της Αρκαδίας και της Πελοποννήσου.