Θανατηφόρο τροχαίο δυστύχημα με έναν (1) νεκρό στο 120,5 χιλιόμετρο του Νέου Αυτοκινητόδρομου Αθηνών – Κορίνθου - Τρίπολης.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥPosition: Inline - Fixed

Χθες 13 Οκτωβρίου 2010 και ώρα 10:30 , στο 120,5 χιλιόμετρο του Νέου Αυτοκινητόδρομου Αθηνών – Κορίνθου - Τρίπολης Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο που εκινείτο με κατεύθυνση την Τρίπολη , εκτράπηκε της πορείας του και προσέκρουσε στα προστατευτικά κιγκλιδώματα της οδού , με αποτέλεσμα το θανάσιμο τραυματισμό του οδηγού του , άνδρα ηλικίας 48 ετών , κάτοικος στη ζωή Καρυών – Μεσσηνίας.

Έρευνα για τα αίτια του τροχαίου δυστυχήματος ενεργεί το Τ. Τ. Αυτ/μων Ανατολ. Πελοποννήσου.

Τρίπολη , 14 Οκτωβρίου 2010

Κώστας Γαβράς: Ζούμε οικονομικό φασισμό

Για την κρίση μίλησε ο Κώστας Γαβράς, στο πλαίσιο διάλεξης που έδωσε στο κατάστημα Public του Συντάγματος. «Στις μέρες μας επικρατεί ένας οικονομικός φασισμός. Αν δεν αλλάξει αυτό, η επόμενη κρίση θα είναι χειρότερη από την τωρινή», υπογράμμισε ο πολυβραβευμένος σκηνοθέτης.

"Το πρώτο πράγμα που κάνουν τα κράτη, είναι να "κόβουν" λεφτά από τον πολιτισμό. Τα μόνα ουσιώδη στοιχεία σε μία κοινωνία είναι η παιδεία και ο πολιτισμός", ανέφερε.

enet.gr, Σάββατο 9 Οκτωβρίου 2010

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ : Σύμβολο του Μακεδονικού Αγώνα

Εις μνήμην του

Του Νίκου Ι. Κωστάρα

«Ενός ανδρός το αίμα αν ποτίσει το χώμα της Μακεδονίας, θα ξυπνήσουν οι κοιμώμενοι, θα εγκαρδιωθώσιν οι τρομοκρατηθέντες, θα φυτρώσωσιν επί της γης εκδικηταί και σωτήρες». Αυτά πίστευε ο πρωτεργάτης του Μακεδονικού Αγώνα και με το αίμα του πότισε και ανέστησε το δέντρο του αγώνα στην Μακεδονία με την αναβίωση του κλεφταρματολισμού.

Και πράγματι ο ηρωικός θάνατος του ανθυπολοχαγού Παύλου Μελά στις 13 Οκτωβρίου 1904 στα Στάτιτσα – σημερινό χωριό Μελάς – της περιοχής Καστοριάς, ήταν ένα γεγονός που συγκλόνισε τους Έλληνες και συνέγειρε τον Ελληνισμό. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες η ημερομηνία αυτή έχει καθιερωθεί να τιμάται ως η συμβολική ημέρα ενάρξεως του Μακεδονικού Αγώνα (1904-1908). Φέτος οι εορτασμοί αποκτούν μεγαλύτερη λαμπρότητα διότι έχει περάσει ένας αιώνας. Και είναι υποχρέωσή μας να θυμόμαστε και να τιμούμε αυτούς που αγωνίστηκαν για την ελευθερία των ελληνικών εδαφών. Διότι λαός που δεν τιμά τους μαχητές της ελευθερίας είναι καταδικασμένος να ξαναχάσει αυτή την πολύτιμη ελευθερία.

Τότε από κάθε γωνιά της Ελληνικής γης άρχισαν να καταφθάνουν στη Μακεδονία γενναίοι άνδρες, που έγιναν δεκτοί από τους Μακεδόνες καπεταναίους με ενθουσιασμό. «Ποτέ στην ιστορία του Ελληνισμού τόσοι λίγοι δεν προσέφεραν τόσο πολλά μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα» θα τονίσει ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος για εκείνο τον Μακεδονικό Αγώνα.

Το Έθνος έπλασε τους ήρωές του και τους προίκισε με τα γνωρίσματα της προτιμήσεώς του. Αποδέκτης και συνεχιστής αυτής της παραδόσεως υπήρξε και ο Παύλος Μελάς. Νέος αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, γόνος «καλής» οικογενείας των Αθηνών. Γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1870 στη Μασαλία. Ήταν γιος του Μιχαήλ και της Ελένης, κόρης του Κεφαλλονίτη μεγαλεμπόρου Βουτσινά από την Οδησσό. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων το 1891. Από τα φοιτητικά του χρόνια αναμείχθηκε στο Εθνικό Κίνημα, που είχε υψώσει τη σημαία της απελευθέρωσης των σκλάβων αδελφών. Από το 1894 έγινε βασικό στέλεχος της Εθνικής Εταιρείας και αγωνίστηκε για την διάδοση των σκοπών της. Πήρε μέρος στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 ως ανθυπολοχαγός, υπό τον συνταγματάρχη Ζορμπά.

Ο Μακεδονικός Αγώνας, που ουσιαστικά είχε αρχίσει το 1899, θα πάρει δραματικό χαρακτήρα το 1903-1904 όταν οι Βούλγαροι Κομιτατζήδες διεκδικούσαν την Μακεδονία και ο αγώνας τους στράφηκε κατά των Ελλήνων. Στην Αθήνα το κίνημα του αλυτρωτισμού ζωντανεύει σε νέα πια βάση: πρέπει να αντιμετωπισθεί ο βουλγαρικός κίνδυνος. Ο Παύλος Μελάς πρωτοστατεί σ’ αυτήν την κίνηση. Η γυναίκα του Ναταλία το γένος Δραγούμη, είναι Μακεδόνισσα. Γυναικαδελφός του ο Ίων Δραγούμης, η ακοίμητη συνείδηση της εποχής του. Παύλος και Ίων μοιράζονται την ίδια αγάπη για την πατρίδα.

Στις πρώτες ελληνικές αντάρτικες ομάδες στη Μακεδονία, άρχισε η κινητοποίηση αποστολής εθελοντών από την Ελλάδα. Ο Παύλος Μελάς απέβη η ψυχή αυτής της κίνησης. Οι τρεις έξοδοί του στη Μακεδονία έχουν περάσει στη σφαίρα του θρύλου.

Οι λοχαγοί Αναστάσιος Παπούλας και Αλέξανδρος Κοντούλης και οι ανθυπολοχαγοί Γεώργιος Κολοκοτρώνης και Παύλος Μελάς μπαίνουν μυστικά για πρώτη φορά στη Μακεδονία τον Φεβρουάριο του 1904 για να μελετήσουν την κατάσταση και να υποδείξουν πρακτικά μέτρα. Όμως τίθενται σύντομα στο στόχαστρο των Τούρκων και εξαναγκάζονται να αποχωρήσουν. Για δεύτερη φορά επιστρέφει τον Ιούλιο ως δήθεν ζωέμπορος Πέτρος Δέδες και για τρίτη φορά, κάνοντας χρήσιν της αδείας του, σταλμένος όμως επίσημα από το Μακεδονικό Κομιτάτο της Αθήνας «εξήλθεν εις Μακεδονίαν χωρίς να εννοηθή υπό των ημετέρων και τουρκικών αρχών. Εκεί συναντήθη μετά ενόπλου σώματος Ελλήνων Μακεδόνων, του οποίου μέλη ήσαν Κρήτες και Κύπριοι και Μακεδόνες και το οποίον αναγνωρίσαν τας υπερόχους αρετάς του τον ανεκήρυξεν αρχηγόν λαβόντα το ψευδώνυμο Μίκης Ζέζας. (Μίκης είναι το όνομα του μικρού του υιού, Ζέζε δε αλβανιστί μαύρος).

Περνά τα σύνορα από τη μεριά της Κοζάνης με σώμα 35 ανδρών τη νύχτα της 27^ης προς 28 Αυγούστου 1904. Από την είσοδό του στη Μακεδονία στο σύντομο διάστημα που μεσολάβησε ως το θάνατό του, φρόντισε να οργανώσει την τοπική άμυνα και να ενισχύσει το φρόνημα των κατοίκων. Προσπάθησε να εκφοβίσει τους Βουλγάρους και να επαναφέρει στο Πατριαρχείο πληθυσμούς που από φόβο είχαν προσχωρήσει στην Εξαρχία. Ήταν ουσιαστικός αρχηγός όλων των αντάρτικων σωμάτων που δρούσαν στις περιφέρειες Μοναστηρίου και Καστοριάς.

Ο αγώνας του τερματίστηκε στο χωριό Στάτιτσα. Η συμμορία των Κομιτατζήδων του Μήτρου Βλάχου τον πρόδωσαν στις τουρκικές αρχές κι ένα τουρκικό απόσπασμα κύκλωσε σύντομα το χωριό. Μετά σύντομη ανταλλαγή πυρών κάποια σφαίρα τον βρήκε στη μέση και πέθανε έπειτα από μισή ώρα. Για να μην πέσει η σορός του καπετάν Μίκη Ζέζα στα χέρια των Τούρκων, οι σύντροφοι τον πήραν μαζί τους, του έκοψαν το κεφάλι για να μην τον αναγνωρίσουν οι Τούρκοι. Τελικά τα οστά του έθαψε ο Μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης το 1907 στη Μητρόπολη της Καστοριάς. Εκεί έμειναν ως το 1950, οπότε μεταφέρθηκαν στο διπλανό παρεκκλήσι των Ταξιαρχών. Από την πρώτη στιγμή ο Παύλος Μελάς τροφοδοτεί όλα τα είδη του γραπτού λόγου. Ο Παπαντωνίου αποκαλεί τον Μελά αϊτό και ο Παλαμάς παλληκάρι: «Στον τόπο που σε πλάγιασε το βόλι, ω παλληκάρι! / πανάλαφρος ο ύπνος σου...» Τον θρύλο, όμως, του Μελά τον διατηρεί και τον γιγαντώνει η λαϊκή μούσα. Δημοτικά άσματα, κυρίως για τον θάνατό του, βρίσκουμε σε όλα τα μήκη και πλάτη του Ελλαδικού χώρου. «Ο μύθος του Παύλου Μελά δηλαδή η αλήθεια του Παύλου Μελά, γιατί ο μύθος είναι η αλήθεια, αυτό μένει όταν ξεχνάμε τα πάντα» γράφει ο Ν. Γ. Πεντζίκης, ενώ ο Μοναστηριώτης Γεώργιος Μόδης – χρονικογράφος του Μακεδονικού αγώνα – τόνισε «Υπήρξε αναμφιβόλος ιδανικός ήρωας, ευγενέστατος άνθρωπος και λαμπρός χριστιανός».

Ο Παύλος Μελάς άφησε στα 34 χρόνια την τελευταία του πνοή και έγινε ήρωας και σύμβολο του Μακεδονικού Αγώνα. Ο θάνατός του συγκλόνισε την Ελλάδα και στάθηκε αφορμή για την ένταση του Μακεδονικού Αγώνα. Μάλιστα επιγραμματικά ο Ίων Δραγούμης τόνισε: «Ο Μελάς... με τη σπίθα του άναψε στον καθένα, πολλοί που ήταν τυφλοί ως τότε είδαν» Αυτό ισχύει και σήμερα, που πρέπει να γνωρίζουν οι νεώτεροι για να κρατηθεί η συνέχεια της Μακεδονίας και η ιστορική της ταυτότητα.

Νίκος Ι. Κωστάρας

H πιανίστα Ντόρα Μπακοπούλου, μιλάει για τη κλασική μουσική και τη ζωή της

Η Ντόρα Μπακοπούλου στο Classical Radio

H πιανίστα και καλλιτεχνική διευθύντρια του Διεθνούς Μουσικού Φεστιβάλ Αίγινας
Ντόρα Μπακοπούλου, μιλάει για τη κλασική μουσική και τη ζωή της

Ο κύκλος παραγωγών του Classical Radio, με συνεντεύξεις από πρόσωπα της ελληνικής και διεθνούς σκηνής της κλασικής μουσικής και των τεχνών συνεχίζεται.

Αυτήν την εβδομάδα, η πιανίστα και καλλιτεχνική διευθύντρια του Διεθνούς Μουσικού Φεστιβάλ Αίγινας Ντόρα Μπακοπούλου μιλάει για τη κλασική μουσική και τη ζωή της.
Η συνέντευξη, την οποία επιμελήθηκε ο Βάνιας Απέργης, ηχογραφήθηκε την Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου 2010.

Με κάθε λαμπρότητα ο εορτάστηκε η Εορτή της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού στην Ιερά Μητρόπολη Μαντινείας και Κυνουρίας.

Χαίρε, λαμπρόν της πίστεως γνώρισμα· χαίρε, παντός του κόσμου διάσωσμα.

Χαίρε, Θεού προς θνητούς ευλογία· χαίρε, θνητών προς Θεόν μεσιτεία.

Χαίρε, Ξύλον μακάριον.

Με κάθε λαμπρότητα ο εορτάστηκε η Εορτή της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού στην Ιερά Μητρόπολη Μαντινείας και Κυνουρίας. Πλήθος κόσμου πλημμύρισε τους Ενοριακούς Ιερούς Ναούς καθώς και της Ιερές Μονές Μητροπόλεως.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας κ. κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, την παραμονή χοροστάτησε στην ακολουθία του Εσπερινού και των Χαιρετισμών του Τιμίου Σταυρού, όπου και κήρυξε τον Θείων Λόγων επ' ευκαιρία της μεγάλης Εορτής του Τιμίου Σταυρού, στην Ιερά Μονή Κοιμ. Θεοτόκου Κανδήλας, στην Αρχιερατική Περιφέρεια Αρκαδ. Ορχομενού, πλαισιούμενος εκ των Ιερέων της Αρχιερατικής Περιφερείας του Αρκαδ. Ορχομενού.

Ανήμερα δε ο Σεβ. Μητροπολίτης, λειτούργησε και τέλεσε την ακολουθία της Ιεράς Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού στην Ιερά Μονή Γοργοεπηκόου Νεστάνης Μαντινείας, η οποία από βραδύς είχε κατακλυστεί από πλήθος ευλαβών προσκυνητών δια την Εορτή.

Λαμπρά εόρτασαν και στις λοιπές Ιερές Μονές της Μητροπόλεως, ήτοι την Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Καλτεζών στην οποία προεξήρχε ο Πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως π. Θεόκλητος Αθανασόπουλος, την ριζικά νεοανακαινισμένη Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Καστρίου Κυνουρίας, την Ιερά Μονή Επάνω Χρέπας Τριπόλεως την Ιερά Μονή Βαρσών ...

Στην Τρίπολη δε στην έδρα της Μητροπόλεως, στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Βασιλείου της Τριπόλεως και τους άλλους Ιερούς Ναούς πλήθος κόσμου παρέστη και κατέκλησες, την Θεία λειτουργία και την Ιερά ακολουθία του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού.

Σύναξη «Λογίων» στη Φιγαλεία Ολυμπίας

του Βασίλη Κων/ντή Σχίζα,

Εκδότη – Δημοσιογράφου

«Λόγιοι» συνήχθησαν στην ιστορική Φιγαλεία της ορεινής Ολυμπίας

Ο Ηπειρώτης πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών Λευτέρης Τζόκας απηύθυνε χαιρετισμό αρχαιοπρεπώς. Αριστερά ο ιδρυτής της Σύναξης των «Λογίων» Μίμης Πρίγγουρης.

Αμφιτρύων της Σύναξης των «Λογίων» ήταν ο Βύρων Πολύδωρας.

Αριστερά ο Μίμης Πρίγκουρης και δεξιά ο εκδότης Ευάγγελος Γιαννικόπουλος.

Πριν 11 χρόνια στη κεραμοσκέπαστη Ανδρίτσαινα της ορεινής Ολυμπίας, μερικοί εκλεκτοί

φίλοι του πρώην διευθυντή της εκεί ιστορικής

Βιβλιοθήκης Μίμη Πρίγγουρη συναποφάσισαν να συναντώνται κάθε χρόνο σε «πνευματικό άτυπο συμπόσιο» με σκοπό την σφυρηλάτηση των δεσμών τους και προαγωγή των πνευματικών αξιών. Έκτοτε η σύναξή τους πραγματοποιείται κάθε χρόνο, σιωπηρώς θα λέγαμε, μέχρις ότου ο τοπικός τύπος παρακολουθώντας και προβάλλοντας τα γεγονότα, χαρακτήρισε και ανήγαγε την κάθε συνάθροιση ως Σύναξη «Λογίων»!

Η Σύναξη των «Λογίων» λαμβάνει πλέον ευρύτερη διάσταση και αποτελεί θεσμό. Φέτος η Σύναξη των «Λογιών» πραγματοποιήθηκε το Σάββατο το απόγευμα της 24^ης Ιουλίου 2010, στο ιστορικό χωριό Φιγαλεία της ορεινής Ολυμπίας.

(Η Φιγαλεία έχει το όνομα του πρώτου οικιστή της Φίγαλου που ήταν ένας από τους 50 γιούς του Λυκάονα εγγονού του Πελασγού. Σημειωτέον στην αρχαιότητα η Φιγαλεία ήταν Αρκαδική πόλη. Πλησίον του χωριού είναι οι πηγές του ποταμού Νέδα.( Η Νέδα, είναι μοναδικό στην Ελλάδα ποτάμι με θηλυκό όνομα). Όταν η Ρέα γέννησε τον Δία στο Λύκαιο όρος, επειδή η Αρκαδία ήταν χωρίς νερά, χτύπησε το χώμα και βγήκε νερό. Η πηγή και το ποτάμι που δημιουργήθηκαν ονομάστηκαν Νέδα. Εκεί οι νύμφες Θεισόα, Αγνώ και Νέδα έκρυψαν τον Δία από τον πατέρα του Κρόνο ο οποίος έτρωγε τα παιδιά του. Στην κορυφή του βουνού, όπου στα πρανή είναι η Φιγαλεία, ανάμεσα στα όρη Ελάιον και Κωτύλιο είναι ο περικαλλής ναός του Επικουρείου Απόλλωνα.

Η Φιγαλεία είναι διάσπαρτη από μνημεία της αρχαιότητας.

Κάθε χρόνο λοιπόν η εκδήλωση της Σύναξης «Λογίων» φιλοξενείται από έναν εθελοντή «μέλος» της όλης άτυπης ομάδας των συμμετεχόντων. Η φετινή συνάθροιση έτυχε της αβραμιαίας φιλοξενίας του αντιπροέδρου της Βουλής, Ήλειου της ορεινής Ολυμπίας, Βύρωνα Πολύδωρα.

Ο πολυπράγμων και εμπειρότατος Μίμης Πρίγγουρης, ακολουθώντας τα χνάρια του παλιού συνεργάτη του αείμνηστου Τάσου Γριτσόπουλου απηύθυνε σύντομο χαιρετισμό, ενώ ο εκδότης Ευάγγελος Γιαννικόπουλος προσφώνησε όλους τους παρόντες «Λογίους» που σημειωτέον συνοδευόταν και από πολλούς φίλους τους. Ήταν οι εξής: Αγγελόπουλος Αντώνης, Αδαμόπουλος Θεόδωρος, Αθανασόπουλος Τρύφωνας, Αλεξόπουλος Δημήτριος, Αντωνόπουλος Ιωάννης, Αργυρόπουλος Παναγιώτης, Βλάμης Κωνσταντίνος, Γεωργακόπουλος Παναγιώτης, Γιαννικόπουλος Ευάγγελος, Ζάγκος Γεώργιος, Ζάγκος Κασίμης, Κάπος Παναγιώτης, Καρνάρος Λεωνίδας, Κοκκίνης Θανάσης, Παγώνης Πέτρος, Παναγούλας Αγαθοκλής, Παρασκευόπουλος Στάθης, Πιπιλής Ιωάννης, Πολύδωρα Μαργαρίτα, Πολύδωρα Κωνσταντίνα, Πολύδωρας Αντώνης, Πολύδωρας Βύρων, Πρίγγορυρης Δημήτρης, Σιρμόπουλος Ιωάννης Σχίζας Βασίλειος, Τζόκας Λευτέρης, Τσουκνίδας Δημήτριος Φάσσαρης Γ. Ανδρέας, Χαραλαμπόπουλος Παναγιώτης.

Επίσης δεν παρευρέθηκαν για λόγους ανώτερους της θελήσεώς των στην Σύναξη «Λογίων» και άλλοι «Λόγιοι», μεταξύ δε αυτών και ο καπετάν Νικόλας Κωστάρας.

Χαιρετισμό - καλωσόρισμα απηύθυνε και ο αμφιτρύων Βύρων Πολύδωρας. Αναφέρθηκε εκτός των άλλων συνοπτικά στην ιστορία της Ανδρίτσαινας και της Φιγαλείας. Έκανε αντιδιαστολή των «Λογίων» της Σύναξης στην Φιγαλεία, με τους πανεπιστημιακούς και τους λογίους των τελευταίων ετών απ’ τους οποίους «ο θεός να μας φυλάει»! Καυτηρίασε τους δημιουργούς της δανειοβίωτης οικονομίας της χώρας μας που δημιουργεί εξάρτηση και συμβολικά χαρακτήρισε τη Σύναξη «Λογίων» άναμμα κεριού στη μνήμη των προτύπων μας!».

Ακολούθησαν σύντομοι χαιρετισμοί από τους δημάρχους Ανδρίτσαινας Τρύφωνα Αθανασόπουλο και Φιγαλείας Ιωάννη Πιπιλή.

Εντύπωση έκανε ο χαιρετιστήριος λόγος του προέδρου της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών Λευτέρη Τζόκα με καταγωγή από το ιστορικό Πέτα της Άρτας ο οποίος έτυχε ξεχωριστής υποδοχής. Αρχαιοπρεπώς είπε μεταξύ άλλων: «…Κίνησα ύστερα από ένα χρόνο απουσίας, να έρθω στον ειδυλλιακό και ιστορικό τόπο σας, και έφερα μαζί μου κι άλλους και τα κατάφερα θαρρείς να γίνει ο κύκλος μεγαλύτερος, που εκείνους ευχαριστώ γιατί μ’ εμπιστεύθηκαν και εσάς που τους δεχθήκατε με ανοιχτή αγκαλιά. Είναι ο επίτ. πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών Δημήτρης Τσουκνίδας και ο δημοσιογράφος Βασίλης Σχίζας, που τους καλωσορίζουμε…

Και νυν τον λόγον αποτείω προς Σε, τον τιμώμενον Οικοδεσπότην Βύρωνι Πολυδώρω, ανθ’ ων έγραψας και έπραξας, κατά το έκπαλαι επικρατήσαν έθος αρχαιοελληνιστί εν τη επισήμω και πανδήμω ταύτη τελετή. Δεν ακούτε το άσμα των σύγχρονων σειρήνων της άρνησης, της ισοπέδωσης, της κατακρήμνισης του Ελληνικού Γένους κι επιμένετε ν’ αγωνίζεσθε τον τίμιον αγώνα και νικήσατε νίκην μεγάλην. Και αυτόν το άρτον της ζωής που είναι και λέγεται Θρησκεία, αρετή, ανθρωπιά, αγάπη, καλοσύνη, προσφορά, όχι μόνο γευτήκατε, αναπνεύσατε, βιώσατε, αλλά κάνατε πολλούς από εμάς να γευτούν, ν’ απολαύσουν, να ενωτισθούν μηνύματα, ν’ αναναβαπτισθούν στα αείζωα και ζείδωρα νάματα της πατρίδας και της θρησκείας. …Έρρωσο, ζήθι, ξύγγραφε με τω Ελληνικώ Ευρωπαϊκώ λόγω, βοήθει τη πατρίδι υπ’ αλλοτρίων και δυσμενών χειμαζομένη, Οικοδεσπότα Βύρωνι Πολυδώρω. Καθοδήγει, φρονημάτιζε νέους τε και πάντας ημάς τοις του λόγου και του πνεύματος αειζώοις και ζειδώροις νάμασιν και οι λοιποί της πατρίδος και θρησκείας έστων αρωγοί και συμπαραστάται επ’ αγαθώ Έθνους τε και Λαού κι ας λησμονούμε εκείνο που λένε κακεντρεχές: «…δεινόν το των λογίων το γένος…». Γίγνεσθαι κήρυκες της εθνικής ομοψυχίας και συμπόρευσης των δυνάμεων του Ελληνισμού και της εθνικής ανάτασης για τα υψηλόφρονα ιδανικά της ανθρωπότητας και τη δικαίωση της ζωής...»

Ακολούθως έγιναν ολιγόλεπτες «ανακοινώσεις» από τους παρευρισκομένους ή ακριβέστερα θα λέγαμε ιστορικές λαογραφικές αναφορές, και περιγραφές - βιογραφίες - σημαινόντων ή καθ’ οιανδήποτε τρόπο ενδιαφερόντων προσώπων της κοινωνίας των χωριών της ορεινής Ολυμπίας. Ο Στάθης Παρασκευόπουλος μίλησε για τον τοπικό Άγιο Νεομάρτυρα Δημήτριο από τη Χώρα Τριφυλίας, ο Ευάγγελος Γιαννικόπουλος επίσης για τον Νεομάρτυρα Άγιο Δημήτριο τον επονομαζόμενο Μήτρο.

Ο Παναγιώτης Γεωργακόπουλος εντυπωσίασε με το ηθογραφικό διήγημα

«Ο ανθυπολοχαγός στην Αλβανία. Η Κωνσταντίνα Πολύδωρα έκανε ιστορική αναδρομή στη ζωή του Ξενοφώντος ο οποίος για ένα διάστημα της ζωής του έζησε στην Κρέστενα της Ολυμπίας. Ο Πέτρος Παγώνης μίλησε για την ιστορία όπως την παρουσιάζουν οι σύγχρονοι «ιστορικοί» τύπου Ρεπούση κ.λπ.

Ο Αγαθοκλής Παναγούλιας παρουσίασε ένα ηχητικό ντοκουμέντο ενός γνωστού στην περιοχή παπά Αχιλλέα.

Ο Αντώνης Πολύδωρας αφύπνισε μνήμες με τη λαογραφική περιγραφή του και τα ξεχασμένα παλιά επαγγέλματα και αγροτοποιμενικά σύνεργα που χρησιμοποιούσε ο κόσμος της αγροτιάς και της υπαίθρου, υπό τον τίτλο «Πάσχα στο χωριό». Μίλησαν και άλλοι «Λόγιοι» με τελευταίο τον πρόεδρο και συντονιστή της εκδήλωσης Μίμη Πρίγγουρη ο οποίος αναφέρθηκε με χαρισματικό λόγο στον σατιρικό ποιητή της Ανδρίτσαινας, Γιάννη Κοσμόπουλο ο οποίος έζησε 66 χρόνια από το 1877 ωε το 1943. Ήταν τελειόφοιτος της Ιατρικής Σχολής όταν λαμβάνει μέρος ως εθελοντής στον Μακεδονικό Αγώνα. Είχε γράψει πολλά λογοτεχνικά έργα, ποιήματα διηγήματα και θεατρικά έργα που ανέβαζε μόνος του σε σκηνή κάθε καλοκαίρι στο προαύλιο του Γυμνασίου με ηθοποιούς μαθητές και φοιτητές. Με ποιήματα του σατίριζε τους δικαστικούς, τους δικηγόρους της Ανδρίτσαινας τους πολιτικούς, τους διορισμένους στη Βιβλιοθήκη ή στην Φιλοδασική κ.λπ.

Της Ανδρίτσαινας το Πταισματοδικείο

είναι τέλειο τρελοκομείο

εκεί δικάζουν αλλοκότως

ο Κοσμόπουλος κι ο Κόττος

Όπου θόρυβος κι’ αντάρα

όπου σαματάς και τράκος

ή γαϊδούρι θ αγκαρίζει

ή θα ομιλεί ο Γιαννάκος

Πρόοδος γίνει μεγάλη

Ανδριτσάνοι κουνενέδες

άνθρωποι που τρεις καρέκλες

θέλουνε στους καφενέδες

Πέντε ήσαν έξι εβγάλαν

στη Φιλοκουτσουρική

να ξεράνουνε τα δέντρα

έγιναν και κριτικοί.

Τι θέλουν στην πολιτική

τόσες πολλές τριάδες

δεν πάνε και στην Άσοβα

να παίξουν τις αμάδες.

Η Σύναξη των «Λογίων» έκλεισε με αίτημα έξι (6) ενδιαφερομένων να επαναληφθεί η εκδήλωση στην πατρίδας τους γεγονός που διαγράφει καλό μέλλον. Στο τέλος στα πλαίσια της φιλοξενίας παρετέθη από τον οικοδεσπότη πλούσιο δείπνο το οποίο είχε τη μορφή συμποσίου αφού στη διάρκειά του έγιναν συζητήσεις πνευματικού ενδιαφέροντος.

Συμμετείχαν ο πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών Λευτέρης Τζόκας, ο επίτιμος πρόεδρος Δημήτρης Τσουκνίδας και πολλά μέλη αυτού του κορυφαίου Λογοτεχνικού Σωματείου

ΦΩΤΟ Βασίλης Σχίζας